Mavi Çizgili Atkım
Aklımdaki binlerce kelime beni bırakıp zor bir yolculuğa çıktı. geri döndüklerinde içlerinden biri kapımı çalıp bana şöyle dedi. "Bizler zor yolculuktan gelen kelimeleriz. Birçoğumuz geri dönemedi ama biz huzurlu sakin bir hayat için sana yeteriz." Onları içeri aldım. Tam da kapıdan çıkıyordum, bana bir gülümsemeyle "Bunu saymıyorum" dediğinde. Önce üzerinde durmadım. Sonra eve dönüş yolunda içimde bir sevinç, sayılmayan günde yaşadıklarımızı bana tekrar tekrar anlattı. Bu kar tanesi son bir çabayla tutunuyor bulutlara, yere düşmemek için. Bense atkım boynumda onu bekliyorum.
Baskılar1
Bu eserin yayımlanmış baskıları. Bir baskıya tıklayarak yayınevi, ISBN, sayfa sayısı ve basım bilgilerini görebilirsiniz.
Düzenleme Geçmişi
Yükleniyor...
Puanlama
Yorumlar(5)
Keşke daha uzun olsaydı
o anki psikolojiniz den çıkıp, kitaptaki sözlerle bambaşka yerlerde bambaşka bir zamanda hayal kurarak okuyorsun ve bi bakmışsın bitmiş.
Mavi Çizgili Atkım kısa sürede okundu ve bitti.Kitabın kapağı ve 'İçimdekiler' kısmı çok hoşuma gitti.Kitabı bitirdikten sonra 'bir bu kadar daha uzun olsaydı hiç sıkılmadan okurdum' demekten kendimi alamadım.O kadar güzeldi ki anlatamam.Kitaptan, cümlelerdeki derin anlamdan çok ama çok etkilendim.Her cümlesinden ayrı bir tat aldım.Kitapta beni en çok etkileyen kısım; 'Düzlüğe çıktığımızda bana dönüp "Nasılda parlıyor bu karanlık olması gereken gecede ay üstümüze?" dedi.Önce durdum, sonra onunlayken bana hiçbir gecenin karanlık olmadığını düşünüp, sessizce güldüm.Ama benden hala onay bekliyordu ve ona istediği cevabı verdim."Bu gece dolunay var, ondandır." idi.Kitabın bazı yerlerinde hüzünlendim bazı yerlerinde de yüzümde kendiliğinden bir tebessüm belirdi.Yazarımız kitabı imzalarken de zaten 'Kıştan bahara bu sessiz yolculukta bir küçük gülümseme seni bekliyor bu kitabın satırları arasında.Onu bulman dileği ile...' yazmış.Ben o küçük gülümsememi buldum.Hepinizin bu güzel kitabı okuyup bulması dileğiyle...
