İftira'nın İ'si (Kinsey Millhone, #9)

Ölüm anında bütün hayatımın bir anda gözlerimin önünden geçmediğini itiraf etmek zorundayım. Ne bir tünelin ucunda beni çağıran bir ışık ne Öteki Tarafta çoktan aramızdan ayrılan sevdiklerimin beni beklediği o sıcak duygu. Öfkeli ince bir ses duydum yalnızca: Haydi canım sende, ciddi olamazsın. Bu gerçekten o mu yani? En çokda bir gece önce planladığım gibi konsolun çekmecelerini düzenlemediğime pişmanlık duyuyordum. Zamansız göçüşünün yasını tutacakların, aynı zamanda bütün o erotik külotların aklıdan çıkmayacak görüntüsünü taşıyacaklarını düşünmek gerçekten acı verici bir şeydi. Düşünebildiğim için ölmediğim belli olduğuna göre bu gözlemin geçerliliğini sorgulayabilirsiniz ama açık konuşalım, hayat önemsizdir ve benim tahminim de ölümün bu süreç içindekilere fazla bilgelik kazandırmadığıdır.