Şeftali Ağacı

... Oysa şimdi bu eski ahbabım ve dostumun bulunduğu yerde bir boşluk göze çarpıyordu; küçük dünyamda bir çatlak belirmişti ve karanlık, ölüm ve dehşet gözlerini dikmiş, bu çatlaktan içeri bakıyordu. (...) Bundan böyle ne bir dal, ne bir meyve koparabilecektim ağaçtan, bundan böyle dallarından birinin özgün ve fantastik mimarisini resme geçirmeye çalışmayacak, sıcak yaz öğlenlerinde merdiven inip çıkarken onun yanına uğrayarak ince gölgesinde bir an soluklanamayacaktım. (...) Yazık, ağaçlara bel bağlamaya gelmiyor artık, onlar da insanın elinden kayıp gidebiliyor, onlar da seni beni düşünmeden bu dünyadan göçebiliyor, insanı yüzüstü bırakıp o koyu karanlığa dalarak gözden kaybolabiliyorlar!Hermann HesseBu kez farklı bir Hesse sesleniyor bize, yazar Hesse değil, insan Hesse bu. Doğrudan kendi sesiyle sesleniyor, yarattığı kişilerin ardına gizlenerek değil.Hermann Hesse yi sevenlerin, Hermann Hesse yi anlamak isteyenlerin mutlaka okuması gereken bir kitap.