Komünist İmam

Umurun gözü Ekinle anasında, suskun ve kıpırtısızdı...Ağa Umurun kulağına yanaştı:Sen meraklanma Gominist İmam. Geriyi hiç düşünme. Ben bakarım onlara. Sen ipte sallanırken şatafatlı bir düğünle, ibret-i âlem için o güzel nişanlını kendime alacağım.Atik Hoca, yanık sesiyle sabah ezanında ömrünün selasını veriyordu... Öyle içli, öyle coşkuluydu ki! Sesi dağı taşı tutmuştu... Selalar, ezanlar bitmek tükenmek bilmiyordu. Bir köyün ezanı ötekine ulanıyordu. Bunlar ezandan çok bir çağrıydı. Haydin ne duruyorsunuz, Gominist İmamı kurtarmaya! işaretiydi. Derken dağ taş, kurt kuş kıpırdadı...Tepelerde, ufuk çizgisinde insan seli akıyordu...Umur, kabına sığmayan yüreğiyle:Halk Goca Emmi! Halkımız diye, kekeledi.Omuzlarda yabalar, tırpanlar, tırmıklar seçiliyordu. Komutan, süngü tak emrini verdi. Asker ikircikliydi...