Otostopçu 1 Otostopçunun Galaksi Rehberi

Kitabin baş karakteri Arthur'un evinin bir gun dozerler tarafindan yikilmaya calisilmasi hadisesi uzerine Arthur makinelerin önüne kendini atar. Tipki haberlerde gordugumuz turde baslangic. Ekipler gelir kacak yapiyi yıkmaya, evin sahibi yikimi onlemek icin kendini siper eder makinelerin önüne. Tabi burda durum kacak yapi degil burda,galaktik bir hadise. Galakside kisa yol yapilacak ve bu yol dünyadan geçmekte, Arthur'un evinden. :) Bu esnada Ford ile tanisir. Ford bu yikimin basit bir hadise olduğunu, dunyanin sonunun geldigini evi dusenmemesi gerektiğini anlatmaya calisir. Kisacasi bosver sunu, buyuk resime bak dostum havalarinda. :) Ve dunya Vogonlar tarafından imha edilir, bu ikisi de kacak olarak bu Vogonlar araciligiyla galaksiler arası yolcu olurlar 🌍🌎🌏⚡ Bu yolculuklar esnasinda adini tam hatırlamadığım bi kadin ve robot Marvin ile tanisirlar, kacak yolcu olduklari bu uzay aracinda. Bundan sonrası uzay yolculuğu ve tabiki espriler, hayata dair düşünceler ile gecmekte. Kitabin cogunda diyaloglar on plana cikarilmis ve ana düşünce evrenin kaynagi, hayat neden var gibi sorunsallar uzerine şekillendirilmiş. ✅ Otostopçunun rehberinde galaksiler arasi yolculukta en onemli nesnenin bir "havlu" olmasi basta olmak uzere kitabin yazarinin cok çılgınca dusunceleri mevcut. Ve gerçekten normal dusunmeyen bir beynin eseri. ✌ Bu serinin ilk kitabi ve acikca soylemek gerekirse ugrasmakta oldugum yiginla is arasinda kendimi cok veremedim ve normalden cok daha uzun bi zamana yaydım bu kitabi okuma konusunu. Illa ki bu soyledigim faktorler kitaptan aldigim verimi ve anlami düşürmüştür. Ama kesinlikle bilim kurgu sevenlerin okumasi gerektigini de dusunuyorum. Serinin diger kitaplarını da yakin surecte edinecegim tabiki rahat kafa ile bu kitabi bi kez daha okuduktan sonra. 🏃‍♂️✔

Her ne kadar absürt komediyi çok sevsem de ve bu kitap için aşırı yüksek beklentilerle okuduğum için benim açımdan biraz sıkıcı bir hüsranlık oldu. Hatta en sevdiğim absürd komedi animesi Gintamadır. Lakin bunun kitapta işlenmesi hiç hoşuma gitmedi ne yzık ki. Ha kitap cidden güzel yazılmış ama abartıldığı kadar "mükemmel, şükela, ooo en iyisi abi" de değil.Yani en azından benim için. Bir yerden sonra banane lan o salak kimsenin hiçbir işine yaramayacak ultra süper gerzek gereksiz açıklamalrdan diyorsun ve orayı mümkün olsa hani videolarda ki "skip atmak" istercesine butonu arıyorsun ama yok işte o yüzden hızla geçtiğim çok yer oldu. En iyi ve sürükleyici kitap 4. kitaptı sanırım gayet güzeldi. Yani belli bir konu ve ilerleyiş vardı. Bir konu anlatırken saçma sapan hiçbir işimize yaramayan bir açıklama yolumuza çıkmıyordu. Kitabın tamamı aslında cidden güzel tabi o yaşatılmaya çalışılan absürtlük biraz fazla kaçmış. Cidden bu tarz bir roman yazmak her babayiğidinin harcı olmaz.

"Douglas Adams parlak zekalıydı, dahiydi. Hüsrana uğramış bir sanatçı, olağanüstü bir açıklayıcı, iletişimci ve meraklıydı. Olağanüstü bir komedi yazarıydı: Okurun dünyaya bakış açısını değiştirecek cümleler kurabilir, hedefi on ikiden vuran benzetmelerle karmaşık ve zorlu konuları özetleyebilirdi. Bilimkurgunun tuzaklarını, toplumsal sorunlara yönelik derin eleştirilerle ve yepyeni dünyalar yaratmak için gereken sağlıklı mizah hissiyle birleştirirdi. Bilgisayarları çok severdi, aynı zamanda fevkalade bir konuşmacıydı. Çok satan bir yazardı. Yetkin bir gitarist, bir gezgin, çevreci, müthiş partiler veren bir adam, bir gurmeydi. Ama olmadığı bir şey vardı. Bu bir parça tuhaf gelebilir, özellikle kaç tane yazdığı, sattığı ve ne kadar iyi yazdığı düşünülürse, ama bir romancı değildi. Bu da sanırım yazdığı romanların en tuhafı. Toplumu hicveden bir yazar olduğunuz düşünülüyorsa, çok satan bir serinin ilk kitabının başında Dünyayı yok etmeniz bir sorun oluşturabilir. Bunun iyi yanı ise size sonsuzun uçsuz bucaksız genişliğini keşfetmenize izin vermesidir. Kötü yanıysa gözlemci bir mizah yazarı olarak iş ayrıntılara geldiğinde sizi sınırlamasıdır ve Douglas'ın da bir romancı olmasa bile gözlemci bir mizah yazarı olduğu kesindi." Neil Gaiman Çok büyük beklentilerle okumaya başlayıp, hayal kırıklığına uğrayanlar için bir alıntı bu aslında. Douglas Adams bir romancı değildi, bu seriye de kitap olarak başlamadı. Bir radyo dizisiydi Otostopçunun Galaksi Rehberi, bu yüzden de okurken sit-com izliyormuş hissi verdi bana. Ben keyifle okudum, ama herkes aynı keyfi almak zorunda değil.

15 günlük bir sürede tamamladım. Bu kadar uzamasının sebebi sanırım beklentimi oldukça yükseklere çıkarmam oldu. Kötü bir kitap değil kesinlikle fakat abartıldığı kadar da içine çekemedi beni. 15 yaşında olsam muhtemelen bayılırdım. Bütün seriyi okumak lazımdır bütünü anlamak için belki de bilemiyorum. Sonraki 4 kitabı okur muyum? Sanmıyorum. Evrende yolculuk yapan farklı canlı formlarıyla tanışan ve bir yandan da gelişmiş yapay zekâlarda evrenin yaratılma sebebini arayan karakterlerimiz ve bu mantık üzerine oturtulmuş bir hikayemiz var. Bilim kurgu tutkunlarına tavsiye edebilirim. Günlük koşuşturmadan sizi ayırıp masalsı diyarlara götürüyor

Yazarın önsözde kendine özgü mizahi diliyle aktardığı üzere yazım aşaması da içerdiği evren kadar şenlikli olan eser, sanırım en iyi seri başlangıç kitaplardan biri olsa gerek. Bilim kurguya giriş için de iyi bir seçenek zira bilim kurgunun ve komedinin bu kadar rahatlıkla harmanlanması pek görülmüş iş değil. Tam bir bilgi bombardımanıyla başlamasına rağmen en karmaşık kavramları bile mizahla basitleştirip günlük örneklerle anlatması kitabın akıcılığının temelini oluşturuyor. Müthiş bir hayal gücü ve keskin bir mizahla absürdlüğünün yanında herhalde böyledir dedirtecek doğal bir mantığa sahip. Ayrıca popüler kültürü ne denli beslemiş olduğu hemen her sayfada fark ediliyor. Dünyada ve ülkemizde Ekşi Sözlük başta olmak üzere birçok şeye ilham olmasına şaşmamalı.

http://dilarabook.blogspot.com.tr/2018/03/otostopcunun-galaksi-rehberi.html Bilim kurgu okumayı en keyif aldığım türlerden biri. Bu kitap ise o türün kült eserleri arasında yer alıyor. Bir radyo programının kitap uyarlamasıymış, yazar ön sözde bununla ilgili güzel bir açıklamaya yer vermiş. Arthur Dent evinin yıkılmaması için buldozerlerin önünde yatarken, kendini uzaydan gelmiş olan arkadaşıyla birlikte Vagon uzay gemisinde bulur. Şimdi Vagon da ne diyeceksiniz. Kendileri kestirme güzergah için dünyayı ortadan kaldıran ırk oluyorlar. Evet bildiğimiz dünyamız yok oluyor ama hepimiz kendimizi çok önemli sansak da, evren de işleyiş aynı hızla devam ettiğinden kahramanlarımız için bir son olmuyor bu elbette. Kullanılan dil, yapılan çoğu yerinde, ince göndermeler ve beni kahkahalara boğan sahneleri ile kitap favori bilim kurgularım arasına yerleşti. Kendine özgü bir sürü terimlere yer veren bir seriydi, melankolik robot Marvin'den, uzay boşluğunda süzülen ispermeçet balinasına kadar imkansızlığa her türlü şekilde yer verilmiş. Serinin ilham olduğu şeyler gözümde değerinin daha da artmasına neden oldu. Kahramanları okumaktan çok zevk aldım. Söylemek istediğim çok şey var ama olay gidişatı hakkında bilgi vermek istemediğimden değinmiyorum o kısımlara. Bence bilim kurguya önem veren kişilerin mutlaka okuması gerekiyor. Beşibiryerde olanını da en kısa zamanda okumak isterim. Kitaba doyulmuyor.