Muhyiddin İbn Arabi Kibrit-i Ahmer`in Peşinde

Va­kı­am­da bir me­le­ğin be­yaz bir nur­la be­ra­ber ba­na gel­di­ği­ni gör­düm. Bu san­ki gü­neş ışı­ğın­dan bir par­çay­dı. Bu ne­dir? di­ye sor­dum. Ba­na şöy­le ce­vap ve­ril­di: Bu Eş-Şuara su­re­si­dir. Onu yut­tum ve o za­man san­ki bir tüy göğ­süm­den bo­ğa­zı­ma, bo­ğa­zım­dan da ağ­zı­ma çı­kı­yor­muş gi­bi his­set­tim. Bu, ba­şı, di­li, göz­le­ri ve du­dak­la­rı olan bir hay­van­dı. Ba­şı Meş­rık ve Mağ­rib ufuk­la­rı­nı kap­la­yın­ca­ya ka­dar ge­niş­le­di, son­ra ye­ni­den kü­çül­dü ve göğ­sü­me ge­ri dön­dü. O za­man bil­dim ki sö­züm Meş­rıka da Mağ­ribe de ula­şa­cak. Bu rü­ya sa­dık çık­mış ve İbn Ara­binin söy­le­di­ği gi­bi ol­muş­tur. Şeyh-i Ek­berin ve­fa­tı­nı ta­kip eden asır­lar bo­yun­ca Ek­be­rî ir­fan sü­rek­li yayılmış, ge­nel­lik­le bir­bi­rin­den müs­ta­kil sil­si­le­ler­le ve ses­siz se­da­sız nak­le­di­lmiş, en uzak ül­ke­le­re ka­dar ula­şa­rak Doğuyu ve Batıyı kap­la­mıştır. Dünyanın saygın İbn Arabi uzmanlarından Claude Addasın bu eseri, Şeyh-i Ekber hakkında yazılmış en kapsamlı biyografik çalışmadır.