Ayna Çarpması

Murat Özyaşardan şaşırtıcı ve yetkin bir ilk kitap... Pavaseden bir cümleyle başlıyor Ayna Çarpması; Kendimi yalnız bırakmamak için bütün gece aynanın karşısında oturdum. Ve Beatlestan bir dizeyle kapanıyor: Bu sabah aynaya baktım kimseyi göremedim. Çarpışmalar, bölünmeler, kırılmalar ve dağılmalar...Yani bir hayatla hesaplaşmanın tüm sancıları... Murat Özyaşarın, kendi kuşağının öyküceleri arasında çok geçmeden ayırt edileceğini öykülerini ilk okuduğumda da düşünmüştüm. Doğunun içinden çıkıp edebiyatın kılcaldamarlarına yürüme cesareti vardı onda. İçinden çıktığı kültürün kendini kıyaslıyabilecek bütün yaşamsal sıkıntılarından yazınsal yazının derinliğine dalarak kurtulabileceğini çok erken görmüştü. Semih Gümüş