Vadim O Kadar Yeşildi Ki

İki gömleğimle çoraplarımı ve yabanlık elbisemi, annemin ev işleriyle uğraşırken başına bağladığı küçük mavi başörtüsüne sarıp Vadi'den gidiyorum. Bu başörtüyü bir bohça gibi kullanmaktan daha çok cebimde taşımak isterdim, ama evde bu işi görecek başka bir şey de yok. Hasır sepet ise dağın öbür yanındaki Bay Tom Harris'lerde kaldı. Eğer bir mukavva kutu almak için Tossal'ın dükkânına gitsem, bunu alışımın nedenini açıklamam gerekecek, o zaman da gideceğimi herkes duymuş olacak. Oysa bunu istemiyorum. Çaresiz, yine o eski mavi başörtü işimi görecek. Bir yere yerleşmek kısmet olunca onu güzelce yıkayıp ütülemek üzere kendi kendime söz verdim.