Bitmeyen Arayış: Bir Entellektüelin Yaşam Öyküsü

(...) I. Dünya Savaşı patlak verdiğinde henüz 12 yaşındaydım; savaş yılları ve sonrasaı benim entellektüel gelişimime pek çok bakımdan damgasını vurmuştur. Bu yıllar beni genel geçer fikirler, özellikle de siyasi fikirlere karşı eleştirel bakar hale getirmiştir. Şüphesiz o günlerde, savaşın ne demek olduğunu bilen insanların sayısı çok azdı. Ülkenin her yanında, savaş çığırtkanlığı yapanlardan uzak çevremizin bile katıldığı, kulakları sağır eden bir vatanseverlik yaygarası vardı. Savaştan önce, bizim çevrenin pek çok üyesi barışçıl teorilerden yanaydı, mevcut düzene hayli eleştirel bakardı. Bu insanların aniden muhalif oldukları politikaları savunur hâle gelmiş olmaları ise beni şoke etmişti. İlerki yıllarda o günleri sık sık hatırladım.(..) Bugün, en yakın akrabalarımın hepsi öldü, en iyi arkadaşlarımın bir kısmı, hatta en iyi öğrencilerimin bile bir kısmı. Ne var ki- şikayet için bir sebebim yok. Sağ olduğum ve çalışmaya devam edebildiğim için minnettar ve mutluyum. İşim bana her zaman olduğundan daha da önemli görünüyor.Karl Popper