Sarhoşlar

- Ben olsam senin yerinde, mangizleri cebe, küt atlardım İstanbula ilk iş kitap gibi bir avrat, sonra açardım bir dükkan... Diploma neymiş? Diploma miploma hepsinin sonu mangır değil mi? Çapraşık yolları sevmem. Çünkü lise diplomalılara ekmek vermiyorlar, hepsi boş geziyor... Şu yıldızlara bak. Aya bak. Dünya, yaşamak. Üst tarafı fasarya.. Bu dünyada yaşadığın yanına kâr kalır. Giderken götüreceğin iki arşın kefen....(Kitaptan Shf.41) ****** Sarhoşlar, hayatın acılarını Orhan Kemale özgü, sevecen, mizahi dokunuşlarla hicveden bir öykü kitabı. Yoksulluktan kurtulma fırsatını kaçırma pahasını anasını bırakıp gidemeyen; sevdiği yemeği yemeyi bile mutluluk sayan; parasızlık tuzağında çaresiz, ama umut etmekten vazgeçmeyen insanları anlatırken, zenginle yoksulu karşı karşıya getirip, mutluluk elinde olmayana kavuşma özlemi midir, diye de sorabilen kısa öykülerden oluşuyor. Orhan Kemalin insancıl kaleminden dökülenler, gülümsetirken düşündürüyor, bazen de ağlatıyor... ******