arthur schnitzler

1862 – 1931

Biyografi

Viyana’da tıp okudu ve 1886’da hastahane hekimliğine tayin edildi. Daha genç yaşta şiirler yayımlamağa başlamıştı. Sonra komedi ve dramlar yazdı. Büyük bir nükte yeteneği ve duygusallığa kaçan bir gerçekçilikle yazdığı bu eserlerde, eski Viyana’nın hüzün ve zarafet, hiciv ve şüphecilikle dolu havasını başarı ile dile getirdi. Komedi ve dramlarda konuşmaları çok canlı ve yer yer nüktelerle doludur. Dramları: Anatol (1892), Liebelei (Gelgeç Sevda) [1896], Der Grüne Kakadu (Yeşil Papağan) [1899], Der Schleier der Beatrice (Beatrice’nin Peçesi) [1901], Der Einsame Weg (Issız Yol) [1904], tarihî bir dram olan Der Junge Medardus (Genç Medardus) [1904], Professor Bern-hardi (Profesör Bernhardi) [1912]. Reigen (Çember) [1900] gibi güldürücü diyaloglarında da aynı rahatlığa rastlanır. A. Schnitzler romanlar ve hikâyeler de. yazdı: Leutnant Gustl (Teğmen Gustl) [1901], Fräulein Else’de olduğu gibi (1924), bu eserde de Proust ve James Joyce’un kullandığı ve geliştirdiği «iç monolog» tekniğine rastlanır. Der Weg ins Freie (Hürriyet Yolu) [1908] ve Theresa (1928) adlı romanları ünlüdür.