Duvar
Varoluşçulukun babası sayılan Jean-Paul Sartre (1905-1980) Aydınlanma Çağından bu yana çağının tanığı ve bilinci (vicdanı) olabilmiş, edebiyata, felsefeye ve politikaya ilişkin görüşleriyle çağını etkilemiş, tartışmalara yol açmış ender bir yazar. Duvarda yazarın beş öyküsü yer alıyor. Kitaba adını veren Duvar adlı öyküde, Frankocular tarafından ölüme mahk-m edilen bir cumhuriyetçinin direncini yitirip bir arkadaşını ele verişi; Odada kocasının deliliğini paylaşmaya çalışan Evein çabaları, çağcıl Erostrateste kalabalığın üzerine ateş ettikten sonra teslim olan Paul Hilbertin gerçeküstücü eylemi; Gizlilikte iktidarsız kocasını daha erkeksi biri için terk eden soğuk bir kadının öyküsü ele alınıyor. Son öykü Bir Yöneticinin Çocukluğunda ise bir sanayi yöneticisi olmaya hazırlanan Lucienin cinsel gelişimine koşut olarak düşünsel bunalımları işleniyor. Bunalımlar çağı olmak özelliğini sürdüren yirminci yüzyılı ve onun insanını tanımak için Duvar vazgeçilmez bir kitap.
Baskılar3
Bu eserin yayımlanmış baskıları. Bir baskıya tıklayarak yayınevi, ISBN, sayfa sayısı ve basım bilgilerini görebilirsiniz.
Düzenleme Geçmişi
Yükleniyor...
Puanlama
Yorumlar(25)
Yazan Jean-Paul Sartre, kitabin adi DUVAR.. Eh dedim, okumasi kolay olmaz herhalde... Yanilmisim, gayet akici sekilde yazilmis hikayelerden olusuyor kitap... Her hikayenin kahramani kendini, icine gomdugu kalin duvarlardan kurtarmaya calisirken, hayatda varoldugunu da gene kendine! kanitlamaya calisiyor. Cinselligin, oldurme durtusunun ve de depresyonun cok acik olarak anlatildigi hikayeler nedense beni bunalima sokmadilar:) Varoluscu Sartre"in insani (kadin ve erkegi ayri ayri) irdeleyisi muthis ve kitapda O"nun felsefi goruslerine sik sik rastlamak mumkun...
İnsanın varoluşu, ölüm, öldürmek, delilik, eylem eylemsizlik..... İnsana dair ne varsa değişik yaş ve sosyoekonomik düzeyde insan öyküleriyle karşımızda. İnsanca olana bir tepki gibi. Her hikâyede neler olacağını kestiremiyorsun. Her biri bir tokat gibi patlıyor. Önyargılarımiz yok mu iste? Hep bildik hikâye deyip sonunda farklı bir noktaya vardıriyor konuyu Sartre.
